รู้จัก ‘Zillennials’ คนสองยุค ได้เปรียบในโลก AI เข้าใจโลกหายด้าน
ทำไม ‘Zillennials’ จึงอาจเป็นคนรุ่นที่ได้เปรียบในตลาดงาน เพราะเข้าใจทั้งการทำงานแบบเดิม เทคโนโลยีดิจิทัล และปัญญาประดิษฐ์
SHORT CUT
- ‘ซิลเลนเนียล’ คือคนคาบเกี่ยวระหว่างมิลเลนเนียลกับเจเนอเรชันซี เกิดราวปี 1993-1998 จึงจำโลกก่อนสมาร์ตโฟนได้ ขณะเดียวกันก็ปรับตัวเข้ากับโซเชียลมีเดียและ AI ได้อย่างคล่องแคล่ว
- คนกลุ่มนี้อาจได้เปรียบทั้งด้านเทคโนโลยีและจังหวะเศรษฐกิจ พวกเขาเข้าใจทั้งวิธีทำงานแบบเดิมและการใช้เครื่องมือดิจิทัล อีกทั้งหลายคนยังเข้าสู่ตลาดแรงงานหลังวิกฤตการเงินปี 2008 และก่อนโควิด-19 กระทบหนัก
- เจเนอเรชันอัลฟาอาจเป็นคนรุ่นคาบเกี่ยวกลุ่มต่อไป เด็กกลุ่มนี้จำการเรียนก่อนยุค Generative AI ได้ แต่ก็โตมากับ AI จึงอาจมีทักษะทั้งการคิดด้วยตัวเองและการทำงานร่วมกับเทคโนโลยีในอนาคต
ทำไม ‘Zillennials’ จึงอาจเป็นคนรุ่นที่ได้เปรียบในตลาดงาน เพราะเข้าใจทั้งการทำงานแบบเดิม เทคโนโลยีดิจิทัล และปัญญาประดิษฐ์
ท่ามกลางการแบ่งผู้คนออกเป็นเจเนอเรชันต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเบบี้บูมเมอร์ เจเนอเรชันเอกซ์ มิลเลนเนียล หรือเจเนอเรชันซี ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในกรอบของเจเนอเรชันใดอย่างชัดเจน
คนกลุ่มนี้ถูกเรียกว่า ‘ซิลเลนเนียล’ (Zillennials) หมายถึงผู้ที่เกิดในช่วงรอยต่อระหว่างมิลเลนเนียลกับเจเนอเรชันซี ปีเกิดคร่าวๆ คือ ระหว่างปี 1993-1998 ปัจจุบันพวกเขาจึงมีอายุประมาณปลาย 20 ถึงต้น 30 ปี และกำลังกลายเป็นกำลังสำคัญของตลาดแรงงาน
ความพิเศษของคนกลุ่มนี้อยู่ที่การเติบโตขึ้นท่ามกลางการเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่ของเทคโนโลยี พวกเขาเคยมีวัยเด็กที่ยังเต็มไปด้วยของเล่นจริง แผ่นซีดี โทรทัศน์ เครื่องเล่นเพลง คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ และมิตรภาพที่ไม่ได้เกิดขึ้นผ่านหน้าจอ
ขณะเดียวกัน พวกเขาก็ยังมีอายุน้อยพอที่จะเรียนรู้สมาร์ตโฟน โซเชียลมีเดีย เศรษฐกิจแพลตฟอร์ม และปัญญาประดิษฐ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ จึงเปรียบเสมือนคนที่สามารถพูดได้สอง ‘ภาษาทางเทคโนโลยี’ คือเข้าใจทั้งโลกก่อนการเชื่อมต่อออนไลน์ตลอดเวลา และโลกที่ชีวิตแทบทุกด้านดำเนินผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล
สมองที่ยังยืดหยุ่นกับช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลง
พวกเขามี ‘ความยืดหยุ่นของสมอง’ หรือ Neuroplasticity ซึ่งหมายถึงความสามารถของสมองในการปรับโครงสร้างและเรียนรู้ตามประสบการณ์ใหม่ ๆ
สมองส่วนหน้าหรือ Prefrontal Cortex ซึ่งเกี่ยวข้องกับการคิดอย่างมีเหตุผล การตัดสินใจ การปรับตัว และการทำความเข้าใจบริบท ยังคงพัฒนาต่อเนื่องไปจนถึงช่วงอายุประมาณกลาง 20 ปี
ดังนั้น ผู้ที่พบเจอการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีครั้งใหญ่ในช่วงอายุประมาณ 12-25 ปี จึงอาจมีข้อได้เปรียบ พวกเขาโตพอที่จะจดจำโลกก่อนการเปลี่ยนแปลง แต่สมองก็ยังยืดหยุ่นพอที่จะเรียนรู้ระบบใหม่อย่างลึกซึ้ง
คนรุ่นก่อนหน้าที่มีลักษณะคล้ายกันคือ ‘เซนเนียล’ (Xennials) หรือคนที่อยู่ระหว่างเจเนอเรชันเอกซ์กับมิลเลนเนียล คนกลุ่มนี้เติบโตมากับโทรศัพท์บ้าน สารานุกรม หนังสือ และสื่อแอนะล็อก ก่อนจะเรียนรู้คอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตในช่วงวัยรุ่นหรือวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
ซิลเลนเนียลจึงอาจเป็นภาพสะท้อนของเซนเนียลในยุคถัดมา เพียงแต่เทคโนโลยีที่เปลี่ยนโลกของพวกเขาไม่ใช่อินเทอร์เน็ต แต่เป็นสมาร์ตโฟน โซเชียลมีเดีย และ AI
ไม่ได้มีแค่เทคโนโลยี แต่ยังได้เปรียบจากจังหวะเศรษฐกิจ
ความสามารถด้านเทคโนโลยีอาจไม่เพียงพอ หากคนรุ่นหนึ่งเข้าสู่ตลาดแรงงานในช่วงที่เศรษฐกิจกำลังวิกฤต
มิลเลนเนียลจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่เกิดช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990 เรียนจบและเริ่มทำงานท่ามกลางวิกฤตการเงินโลกปี 2008 พวกเขาต้องเผชิญกับงานหายาก ค่าจ้างต่ำ และโอกาสเติบโตที่จำกัดตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นอาชีพ
เจเนอเรชันซีรุ่นหลักที่เกิดช่วงต้นทศวรรษ 2000 ก็ต้องเริ่มทำงานในตลาดแรงงานที่ได้รับผลกระทบจากโควิด-19
งานศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์แรงงานหลายชิ้นพบว่า การเข้าสู่ตลาดแรงงานในช่วงเศรษฐกิจถดถอยอาจสร้าง ‘บาดแผล’ ระยะยาว ผู้เริ่มทำงานในช่วงเวลาดังกล่าวมีแนวโน้มได้รับค่าจ้างต่ำกว่า มีโอกาสว่างงานสูงกว่า และอาจใช้เวลานานหลายปีกว่าจะตามคนที่เริ่มทำงานในช่วงเศรษฐกิจปกติได้ทัน
ซิลเลนเนียลจำนวนหนึ่งกลับหลีกเลี่ยงจังหวะเลวร้ายที่สุดเหล่านี้ได้ พวกเขาเด็กเกินกว่าจะเริ่มทำงานในช่วงวิกฤตปี 2008 แต่หลายคนก็โตพอที่จะเรียนจบและสร้างฐานในอาชีพได้ก่อนหรือในช่วงต้นของการระบาดใหญ่
รายงานของรีโซลูชัน ฟาวน์เดชัน (Resolution Foundation) ระบุว่า แรงงานอังกฤษที่เกิดช่วงปลายทศวรรษ 1990 มีรายได้จริงเมื่ออายุ 24 ปี สูงกว่าคนที่เกิดช่วงปลายทศวรรษ 1980 ในวัยเดียวกันประมาณ 12%
กล่าวอีกแบบหนึ่ง ซิลเลนเนียลอาจได้รับข้อได้เปรียบสองด้านพร้อมกัน คือเติบโตในช่วงเปลี่ยนผ่านของเทคโนโลยี และเข้าสู่ตลาดแรงงานในจังหวะที่ดีกว่าคนรุ่นข้างเคียงบางส่วน