โพล ชี้แรงงานขอค่าจ้างวันละ 400 ห่วงของแพงขึ้น หลังมีรัฐบาลใหม่

กรุงเทพโพลเผยสำรวจความคิดเห็นเรื่อง ปรับค่าแรงขั้นต่ำกับความหวังของแรงงานไทย โดยพบว่า ผู้ใช้แรงงาน ร้อยละ 42.1 ระบุว่าปัจจุบันค่าแรงขั้นต่ำที่ได้รับในแต่ละวันพอดีกับค่าใช้จ่าย จึงไม่มีเงินเหลือเพื่อเก็บออม

ขณะที่ร้อยละ 31.6 ระบุว่า ไม่พอกับค่าใช้จ่าย ต้องกู้ ต้องหยิบยืม ส่วน ร้อยละ 26.3 ระบุว่า เพียงพอกับค่าใช้จ่ายและมีเงินเก็บออม

ส่วนนโยบายหาเสียงเลือกตั้ง ค่าแรงขั้นต่ำ 400-425 บาท จากพรรคการเมืองต่างๆ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกมากน้อยเพียงใด ส่วนใหญ่ร้อยละ 50.5 เห็นว่า มีผลค่อนข้างน้อย ถึงน้อยที่สุด ขณะที่ร้อยละ 49.5 เห็นว่า มีผลค่อนข้างมากถึงมากที่สุด

เมื่อถามว่าหากได้รัฐบาลใหม่แล้ว คาดหวังกับการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ หรือไม่ ส่วนใหญ่ ร้อยละ 61.7 ระบุว่า คาดหวัง โดยในจำนวนนี้ ร้อยละ 43.0 หวังว่าจะได้ค่าแรงขั้นต่ำ 400 บาท เลยในทันที

รองลงมา ร้อยละ 15.3 หวังว่าจะเพิ่มขึ้นถึง 400 บาทภายใน 1-2 ปี และ ร้อยละ 3.4 หวังว่าไม่เกิน 3 ปี จะได้ค่าแรงถึง 400 บาท ขณะที่ร้อยละ 38.3 ไม่ได้คาดหวัง

ส่วนเรื่องที่กังวลมากที่สุด หากมีการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็น 400-425 บาท คือ ข้าวของราคาแพงขึ้น คิดเป็นร้อยละ85.9 รองลงมา คือ ค่าแรงขั้นต่ำจะไม่ขึ้นอีกหลายปี คิดเป็นร้อยละ 21.6 และ ตกงาน โดนเลิกจ้าง คิดเป็นร้อยละ 21.0

เมื่อถามว่าหากภาครัฐมีการพัฒนาทักษะแรงงาน สำหรับงานและอาชีพแต่ละระดับให้เป็นมาตรฐาน เพื่อเข้าสู่การพิจารณาปรับค่าแรงมาตรฐานให้สูงขึ้น ท่านสนใจจะเข้าร่วมมากน้อยเพียงใด ส่วนใหญ่ ร้อยละ 62.0 สนใจค่อนข้างมากถึงมากที่สุด ขณะที่ร้อยละ38.0 สนใจค่อนข้างน้อย ถึงน้อยที่สุด

และสุดท้ายในฐานะแรงงานไทย อยากฝากความหวังอะไรกับรัฐบาลใหม่ ที่จะเกิดขึ้นพบว่า ส่วนใหญ่ร้อยละ 79.0 อยากให้ควบคุมราคาสินค้าอุปโภค บริโภค  รองลงมา ร้อยละ 53.6 อยากให้ดูแลสวัสดิการความปลอดภัย ค่ารักษาพยาบาลแก่แรงงาน และ ร้อยละ 37.7 อยากให้รัฐบาลเร่งรัดการสร้างงาน สร้างอาชีพ ลดภาวะการว่างงาน

ขณะที่วันนี้ (1 พ.ค.) คณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย หรือ คสรท. จะมีการจัดกิจกรรมเรียกร้องเพื่อผู้ใช้แรงงานทุกคนที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยพร้อมทั้งยื่นข้อเรียกร้อง 10 ข้อให้แก่พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ประกอบไปด้วย

1.รัฐต้องจัดให้มีรัฐสวัสดิการถ้วนหน้าที่มีคุณภาพให้ประชาชนทุกคนได้เข้าถึงอย่างเท่าเทียม

2.รัฐต้องกำหนดค่าจ้างแรงงานที่เป็นธรรมให้ครอบคลุมผู้ใช้แรงงานทุกภาคส่วน

3.รัฐต้องให้สัตยาอนุสัญญาองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ว่า ด้วยเสรีภาพในการสมาคม และ การคุ้มครองสิทธิในการรวมตัวกัน

4.รัฐต้องปฏิรูประบบประกันสังคม เช่น จ่ายเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคมในสัดส่วนที่เท่ากัน ระหว่างรัฐนายจ้าง ลูกจ้าง และนำเงินส่งสมทบที่รัฐบาลค้างจ่ายให้เต็มตามจำนวน เพิ่มสิทธิประโยชน์ผู้ประกันตนมาตรา 40 ให้เท่ากับมาตรา 33 เป็นต้น

5.รัฐต้องปฏิรูปรัฐวิสาหกิจเพื่อให้เกิดการพัฒนาศักยภาพรัฐวิสาหกิจในการให้บริการที่ดีมีคุณภาพเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชน

6.รัฐต้องยกเลิกนโยบายที่ว่าด้วยการลดสวัสดิการพนักงานรัฐวิสาหกิจและครอบครัว

7.รัฐต้องดูแลให้มีการปฏิบัติตามและบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด กรณีที่นายจ้างไม่จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย

8.รัฐต้องจัดตั้งกองทุนประกันความเสี่ยงจากการลงทุน โดยให้นายจ้างจ่ายเงินเข้ากองทุนเพื่อเป็นหลักประกันในการคุ้มครองสิทธิแรงงาน เมื่อมีการยกเลิกหรือเลิกกิจการไม่ว่ากรณีใดก็ตาม

9.รัฐต้องเร่งรัดให้มีการพัฒนากลไกการเข้าถึงสิทธิ การบังคับใช้ พ.ร.บ.ความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ.2554 อย่างจริงจัง

10.รัฐต้องจัดสรรเงินงบให้แก่สถาบันความปลอดภัยเพื่อใช้ในการบริหารจัดการเรื่องความปลอดภัยให้มีประสิทธิภาพ