อุทธาหรณ์แห่งชีวิต

อุทธาหรณ์แห่งชีวิต

-01ก.ค.60- เมื่อวันที่ 30 มิ.ย. ที่ผ่านมา นายประพันธ์ุ คูณมี อดีตแกนนำพันธมิตร เขียนบทความ เรื่อง อุทธาหรณ์แห่งชีวิต ผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว ประพันธุ์ คูณมี เนื้อหาว่า 

วันนี้ถือว่าเป็นเวลาและโอกาสที่ดีของผม ที่ตัดสินใจตื่นแต่เช้ามาร่วมรายการข่าวเช้าที่สปริงนิวส์ และได้ใช้เวลาช่วง 9.00-12.00น ไปนั่งฟังการพิจารณาคดีที่ศาลฏีกาแผนกคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ในคดีที่ ปปช.เป็นโจทก์ฟ้องบุคคลสำคัญในระดับอดีตนายกรัฐมนตรี เป็นจำเลยร่วมกันถึงสองท่าน คือ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ตามประมวลกฏหมายอาญา ม.157

แถมพ่วงด้วยนายตำรวจใหญ่อีกสองท่าน คือ พล.ต.อ.พัชรวาท วงศ์สุวรรณ อดีต ผบ.ตช. และ พล.ต.ท สุชาติ เหมือนแก้ว อดีต ผบ.ชน. เป็นจำเลยร่วมกันด้วย รวม4 คน ในข้อหาเดียวกัน ยังดีที่ยังไม่มีข้อหาร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ซึ่งก็ยังไม่แน่ว่าจะมีญาติพี่น้องผู้เสียชีวิต บาดเจ็บและพิการ จากเหตุการณ์สลายการชุมนุมเมื่อ 7 ตุลาคม 2551 จะจองกฐินเป็นคดีต่อไปอีกหรือไม่

การพิจารณาไต่สวนพยานฝ่ายจำเลยรวม5ปาก นัดสุดท้ายในวันนี้ ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นพยานเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซี่งก็เคยให้การไว้ในชั้นไต่สวนของ ปปช.มาแล้วทั้งสิ้น พยานเหล่านี้เคยไปให้การในคดีอาญาที่อัยการเป็นโจทก์ฟ้องแกนนำ พธม.คดีชุมนุมหน้ารัฐสภามา และผมก็ได้เป็นทนายความเคยซักค้านในศาลมาแล้ว  

ผมจึงไม่ได้ตื่นเต้นเมื่อได้ฟังพยานเหล่านั้นเบิกความ สิ่งที่ผมสนใจที่สุดอยู่ที่การแถลงปิดคดีด้วยวาจาของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในอำนาจขณะเกิดเหตุการณ์ และมีฐานะเป็นอดีตผู้พิพากษา ตุลาการชั้นสูงมาก่อนต่างหาก เขาจะแถลงอะไรต่อหน้าตุลาการองค์คณะทั้ง9ท่าน ผมอยากฟังว่าเมื่ออดีตตุลาการตกเป็นจำเลยจะมีวาทะในการแถลงอย่างไร จะยกประเด็นข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายสำคัญๆมาอ้างอิงอย่างไร เพื่อโน้มน้าวด้วยเหตุผลที่มีน้ำหนักให้ตุลาการระดับชั้นศาลฏีกาเห็นคล้อยตามถ้อยแถลงของตนได้เพียงใด ผมตั้งใจฟังแต่ต้นจนจบ ต้อง

สารภาพครับ ผมไม่ได้เห็นสิ่งที่ผมคาดหวังนั้นแต่อย่างใด ยิ่งกว่านั้นกลับได้เห็นแต่ความพยายามที่จะเอาตัวรอดแต่เพียงผู้เดียว โยนความรับผิดชอบไปที่ผู้อื่นแทบทั้งสิ้น ทั้งที่ตนเป็นนายกรัฐมนตรี อยู่ในฐานะเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการและเจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านั้นโดยตรง แต่กลับบอกว่าไม่มีส่วนรู้เห็น ไม่มีหน้าที่รับผิดชอบและมิได้เป็นผู้ออกคำสั่งให้สลายมวลชน ซึ่งขัดและแย้งกับมติ ครม.ที่ประชุมในคืนวันที่ 6 ตุลาคม 2560 ก่อนเกิดเหตุ ที่ ครม.มอบหมายให้ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นผู้มาประชุมวางแผนร่วมกับพล.ต.อ พัชรวาท วงศ์สุวรรณ และพล.ต.ท.สุชาติ เหมือนแก้ว ผมเห็นภาพและบรรยากาศนั้นด้วยอารมณ์ปลงอนิจจังครับ มนุษย์เราก็เท่านี้ ตำแหน่ง ยศฐาบรรดาศักดิ์ มันช่างไม่เที่ยง ถึงวันเสื่อมยศหมดอำนาจก็เป็นได้เท่านี้

สิ่งที่น่าประทับใจสำหรับผมในวันนี้คือ การได้เห็นการทำหน้าที่ของบรรดาองค์คณะตุลาการทั้ง9ท่าน ที่ได้ตั้งข้อซักถามพยานจำเลยในแต่ละประเด็นแบบตรงเป้า ทำเอาพยานสะอึกตอบไม่ถูก ไปไม่เป็นหลายคำถามชนิดต้องอ้อมแอ้มตอบแบบกลายเป็นคนสับสน ไม่ค่อยรู้ ไม่เห็น ไม่แน่ใจ เพราะจะตอบตรงก็เกรงว่าจะผิดกลายเป็นซ้ำเติมเจ้านายเข้าไปอีก

ในการพิจารณาคดีของศาลฏีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองนั้น มีพรบ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจาณาคดีอาญาขอวผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ.2542 เป็นหลักในการพิจารณาคดี

โดยเฉพาะในมาตรา 5 บัญญัติว่า "ในการพิจารณาคดี ให้ศาลยึดรายงานของคณะกรรมการ ป.ป.ช.เป็นหลักในการพิจารณาและอาจไต่สวนหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมได้ตามที่เห็นสมควร" ความตามบทบัญญัติดังกล่าวนี้ ทำให้ผมมั่นใจและเชื่อมั่นในกระบวนการพิจารณาคดีนี้ว่า การไต่สวนและสรุปสำนวนรวบรวมข้อเท็จจริงและพยานหลัก จนกระทั่ง ป.ป.ช.ได้ขี้มูลความผิดด้วยมติ 8:1 และยื่นฟ้องคดีเองเช่นนี้ ย่อมเป็นหลักประกันได้ตามสมควรว่า ผลที่สุดแล้วคดีจะมีคำพิพากษาออกมาอย่างไร ข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายคดีนี้ คงไม่หนีไปจากกรอบที่ ป.ป.ช.ได้วินิจฉัย ผมได้แต่ภาวนาและเชื่อมั่นลึกๆอยู่ในใจเท่านั้นครับ มิอาจก้าวล่วงต่อดุลยพินิจศาลแต่อย่างใด 

2 สิงหาคม 2560 จะเป็นวันชี้ชะตาและอนาคตบุคคลสำคัญ ซึ่งอาจเป็นคดีที่จะบอกชะตากรรมของอดีตนายกรัฐมนตรีในเครือข่ายของ ทักษิณ ชินวัตร ว่าท้ายที่สุดจะมีจุดจบเช่นไร

รับชมรายการการย้อนหลัง

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=NjSrjeNFHdM&t=8s[/embed]