พอเพียงอย่างพอใจ : คดีจำนำข้าว“จีทูเจี๊ยะ” และผู้ปิดทองหลังพระ

พอเพียงอย่างพอใจ

โดย...ฉาย บุนนาค

คดีจำนำข้าว“จีทูเจี๊ยะ” และผู้ปิดทองหลังพระ

“ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าปกกระหม่อม

ข้าพระพุทธเจ้า ขอถวายสัตย์ปฏิญาณว่า

จะประพฤติปฏิบัติตนเป็นข้าราชการที่ดี มีความซื่อสัตย์สุจริต

เจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาท มุ่งมั่นแน่วแน่แก้ไขปัญหาของประเทศชาติ

และของประชาชน สร้างสรรค์คุณประโยชน์แก่แผ่นดิน” 

คือความตอนหนึ่งของ "คำสัตย์ปฏิญาณ" ที่เหล่าผู้ต้องหาคดีจำนำข้าวและจีทูจี ซึ่งคืออดีตข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำระดับสูงของกระทรวงพาณิชย์ ที่ได้เคยถวายไว้ต่อพระเจ้าอยู่หัว  ก่อนและระหว่างรับตำแหน่ง

การตระบัดสัตย์ต่อพระเจ้าแผ่นดิน

การเบียดบังประโยชน์และสมบัติของชาติ

ถือเป็นเรื่อง "ทุรยศ" และการติดคุกถือเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการชดใช้กรรม

จากผลของโครงการอัปยศนี้… นอกเหนือจากว่าใครโกง เท่าไหร่ อย่างไร...

ประเด็นที่อยากสะท้อนให้สังคมและประชาชนเห็นและจดจำคือ

การขายวิญญาณ ยอมรับใช้ “ผู้บงการหลังฉาก” เพื่อแลกกับ “อำนาจรัฐชั่วคราว” และ “ชื่อเสียงจอมปลอม” นั้น คุ้มค่าหรือไม่กับอิสรภาพที่เหลือของชีวิต?

แล้ว “ผู้บงการหลังฉาก” หรือ “เจ๊ ผู้รับประโยชน์” เหล่านั้น ที่ยังลอยนวลอยู่ คุณเธอเขาปกป้องคุณได้หรือไม่?

การทิ้งลูกน้อง หาใช่เรื่องแปลกดั่งคำโบราณที่ว่า “เสร็จศึกฆ่าขุนพล”…

ความเสียหายหลายแสนล้านจากโครงการจำนำข้าว อาจจะเทียบไม่ได้กับความเจ็บช้ำและแผลในใจของประชาชนคนไทยที่ "ถูกหลอก" และ "ทนเห็น" หายนะที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาแต่ไร้ซึ่งอำนาจจะหยุดยั้ง...

ขอแผ่นดินจารึกประวัติศาสตร์การโกงชาตินี้ไว้ เพื่อเตือนใจประชาชนมิให้คิดทุรยศต่อประเทศชาติอีก

ขอบทเรียนนี้... เป็นพลังกลับมาสร้างแรงบันดาลใจและสร้างความนิยมในการส่งเสริมคนดีให้มีกำลังใจทำงานเพื่ออุดมคติเพื่อประเทศชาติ

ผมขอยกย่องทีมอัยการคดีจำนำข้าวและจีทูจี... ผู้กล้าหาญทำคดีเปิดโปงความจริงต่อสังคมโดยมิกลัวต่ออำนาจการเมือง 

สุดท้ายนี้ผมขออัญเชิญ ความตอนหนึ่งจากเพลงพระราชนิพนธ์ “ความฝันอันสูงสุด” มาเพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้ที่ปฏิบัติกิจเพื่อชาติ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการหรือพลเรือน ... จงอย่าท้อแท้ แม้จะไม่มีใครเห็นคุณค่าก็ตาม

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด

จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง

จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง

จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร

ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา

ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา

ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

คอลัมน์ : พอเพียงอย่างพอใจ/หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ/ ฉบับ 3292 หน้า 18 ระหว่างวันที่ 31 ส.ค.-2 ก.ย.2560