ทำไม Pringles เลือกไทย? Mars ทุ่ม 7 พันล้าน ตั้งโรงงานปักฐานผลิตส่งออกเอเชีย

จาก Pringles (พริงเกิลส์) ขนมมันฝรั่งแผ่นรูปทรงอานม้าวางซ้อนกันในกระบอกทรงยาว รสชาติเข้มข้น ที่วางขายอยู่บนชั้นซูเปอร์มาร์เก็ต วันนี้สินค้าส่วนหนึ่งในตลาดเอเชียเริ่มออกจากสายการผลิตในจังหวัดชลบุรี

Mars เปิดโรงงานผลิต Pringles แห่งแรกในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ หลังเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ปลายปี 2568 พร้อมเดินเครื่องสายการผลิตที่ 2 ในเดือนกันยายน 2569 เพื่อเพิ่มกำลังผลิตรองรับตลาดในภูมิภาค

โครงการนี้ใช้เงินลงทุนกว่า 7,000 ล้านบาท ตั้งอยู่ภายในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ EEC จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันผลิตภัณฑ์จากโรงงานถูกส่งออกไปยัง อินเดีย ฮ่องกง และไต้หวัน และเตรียมขยายตลาดเพิ่มเติม

แผนของ Mars ยังไปต่อถึงสายการผลิตที่ 3 ซึ่งกำหนดเปิดช่วงปลายปี 2570 ทำให้ชลบุรีกำลังมีบทบาทมากขึ้นในเครือข่ายการผลิต Pringles ของบริษัทในภูมิภาค

ทำไม Pringles เลือกชลบุรี?

โรงงานเริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนตุลาคม 2566 บนพื้นที่โครงการประมาณ 208,000 ตารางเมตร โดยพื้นที่โรงงานครอบคลุมประมาณ 73,800 ตารางเมตร

Mars ให้เหตุผลว่า ไทยมีทั้งโครงสร้างพื้นฐาน แรงงานที่มีทักษะ และทำเลที่เชื่อมต่อกับตลาดต่างประเทศได้สะดวก โดยเฉพาะการตั้งโรงงานใน EEC ซึ่งสามารถเชื่อมโยงกับโครงสร้างพื้นฐานและระบบโลจิสติกส์ของภาคตะวันออก

กาเบรียล เฟอร์นันเดซ ประธานบริหารประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ตะวันออกกลาง และแอฟริกา หรือ AMEA ของ Mars Snacking ระบุว่า ประเทศไทยมีบทบาทต่อแผนขยายธุรกิจ Pringles ในภูมิภาค จากความพร้อมด้านโครงสร้างพื้นฐาน บุคลากร และการเข้าถึงตลาดต่าง ๆ

การเปิดสายการผลิตที่ 2 ในเดือนกันยายน 2569 ทำให้โรงงานรองรับคำสั่งซื้อได้มากขึ้น ก่อนเพิ่มสายการผลิตที่ 3 ในช่วงปลายปี 2570

Mars ลงทุน 7 พันล้าน ไทยได้อะไร?

ในช่วงเริ่มต้น โรงงานสร้างงานโดยตรงมากกว่า 170 ตำแหน่ง และ Mars ระบุว่าเกือบ 50% ของงบประมาณด้านการจัดซื้อจัดจ้างของโรงงาน ถูกใช้กับซัพพลายเออร์ในประเทศไทย

จุดนี้ทำให้ผลของการลงทุนกระจายไปยังธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับโรงงานในห่วงโซ่อุปทาน ตั้งแต่วัตถุดิบ บรรจุภัณฑ์ โลจิสติกส์ ไปจนถึงบริการที่เกี่ยวข้องกับการผลิต ด้านโครงสร้างแรงงาน Mars ระบุว่า สัดส่วนพนักงานชายและหญิงภายในโรงงานอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน ขณะที่ตำแหน่งระดับผู้นำประมาณ 50% เป็นผู้หญิง

อนิณ เมฆสุขใส ผู้อำนวยการกองส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน หรือ BOI ระบุว่า การลงทุนของ Mars ด้านการผลิตและการส่งออกระยะยาว จะช่วยสร้างงาน พัฒนาทักษะแรงงาน และเชื่อมโยงผู้ประกอบการไทยเข้ากับห่วงโซ่อุปทานของบริษัทข้ามชาติ

โรงงานไทย ผลิตหลายรสส่งไปทั้งโลก

โจทย์ของการตั้งฐานผลิตระดับภูมิภาคไม่ได้มีเพียงเรื่อง “ผลิตให้เยอะขึ้น” เพราะตลาดแต่ละประเทศกินไม่เหมือนกัน

โรงงานชลบุรีจึงถูกออกแบบให้สามารถรองรับการผลิต Pringles หลากหลายรสชาติ ตามความต้องการของผู้บริโภคแต่ละตลาด และสามารถปรับการผลิตตามดีมานด์ของประเทศปลายทางได้ ปัจจุบันมีอินเดีย ฮ่องกง และไต้หวันเป็นตลาดส่งออก และ Mars มีแผนเพิ่มประเทศปลายทางในอนาคต

การเพิ่มสายการผลิตที่ 2 จึงเป็นส่วนหนึ่งของแผนเพิ่มความคล่องตัวของ Supply Chain ขณะที่สายการผลิตที่ 3 ซึ่งวางแผนเปิดในปลายปี 2570 จะช่วยเพิ่มขนาดของฐานผลิตให้รองรับตลาดที่กว้างขึ้นในระยะต่อไป

จากโรงงานขนม สู่ Smart Factory

อีกด้านที่ Mars ลงทุนคือระบบการผลิต โดย โรงงาน Pringles ในชลบุรีถูกพัฒนาในรูปแบบโรงงานอัจฉริยะที่ใช้ระบบดิจิทัลเข้ามาควบคุมกระบวนการผลิต โดยมี Dashboard สำหรับติดตามสายการผลิตแบบเรียลไทม์

ระบบสามารถตรวจสอบประสิทธิภาพของเครื่องจักร วิเคราะห์การเดินเครื่อง และช่วยตัดสินใจระหว่างการผลิต เพื่อเพิ่มผลิตภาพและลดปัญหาที่อาจทำให้สายการผลิตหยุดชะงัก ขณะเดียวกันยังใช้มาตรฐานด้านความปลอดภัยอาหารและการควบคุมคุณภาพของ Mars ในระดับสากล

ด้านสิ่งแวดล้อม โรงงานใช้เทคโนโลยีระบบจัดการพลังงาน ระบบบำบัดน้ำเสีย รวมถึงระบบลดของเสีย การรีไซเคิล และนำทรัพยากรกลับมาใช้ใหม่ พร้อมติดตามข้อมูลด้านพลังงาน น้ำ ของเสีย และการปล่อยก๊าซจากการดำเนินงานจะถูกติดตามเพื่อนำไปปรับกระบวนการผลิตต่อไป

จากโรงงานขนม สู่ฐานผลิตระดับภูมิภาค

กรณีของ Pringles น่าสนใจตรงที่สิ่งที่ไทยกำลังเสนอให้บริษัทต่างชาติ ไม่ได้มีเพียงค่าแรงหรือพื้นที่ตั้งโรงงาน สิ่งที่บริษัทอย่าง Mars ต้องการคือฐานที่สามารถ ผลิตในปริมาณมาก เชื่อมต่อ Supply Chain ส่งออกไปหลายประเทศ และขยายกำลังการผลิตได้ในอนาคต

โรงงานชลบุรีจึงมีความหมายในเชิงธุรกิจมากกว่าการที่ 'Pringles ผลิตในไทยแล้ว'

ตัวเลข 7,000 ล้านบาท บอกขนาดของเงินลงทุนในไทยวันนี้ ส่วนตัวเลขที่น่าติดตามต่อคือ เกือบ 50% ของการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์ในประเทศ

หากสัดส่วนนี้เพิ่มขึ้นพร้อมกับกำลังผลิต มูลค่าที่อยู่ในระบบเศรษฐกิจไทยก็มีโอกาสเพิ่มตามไปด้วย

นี่จึงเป็นอีกเคสของ FDI ที่ควรมองต่อจากยอดเงินลงทุน ว่าเมื่อโรงงานต่างชาติเข้ามาตั้งฐานในไทยแล้ว บริษัทไทยเข้าไปอยู่ใน Supply Chain ได้ลึกแค่ไหน และเงินจากการผลิตหนึ่งกระป๋องเหลืออยู่ในประเทศเท่าไร