"วีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี" ผู้ว่าฯ สมุทรสาคร ประกาศขอลาออก มีปัญหาสุขภาพ

16 ส.ค. 2564 เวลา 0:20 น. 125

ด่วน! ผู้ว่าฯ สมุทรสาคร ตัดสินใจขอลาออก มีปัญหาสุขภาพตั้งแต่ป่วยโควิด ตัดพ้อขอย้ายจังหวัดไม่ได้ ลั่นสู้ไม่ไหวจริงๆ เตรียมยื่นหนังสือถึงผู้บังคับบัญชาวันนี้

นายวีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร ได้โพสต์ผ่านเฟซบุ๊ก Sakravee Srisangdharma ระบุว่า ตนตัดสินใจว่าจะยื่นหนังสือลาออกจากราชการ โดยได้ร่างหนังสือลาออกไว้ และจะยื่นต่อผู้บังคับบัญชาในวันจันทร์ที่ 16 ส.ค.นี้ พร้อมระบุร่ายยาวถึงเหตุผลของการลาออกก่อเกษียณอายุราชการว่า

ยามดีใช้ ยามไข้รักษา มีคนถามผมมาเยอะว่า ไม่ย้ายกับเขาเหรอ ไม่เห็นมีชื่อในคำสั่ง หรือว่าผมเกษียณปีนี้ 

อยากย้ายเช่นกันครับ เหตุผลของผมคือ สุขภาพผมไม่แข็งแรง ออกพื้นที่ได้ไม่มาก ไปมาไม่สะดวก หลายคนเป็นห่วง

ออกจากศิริราชแล้ว ร่างกายไม่เหมือนเดิมเลย โควิดทิ้งร่องรอยไว้เยอะมาก เหนื่อย ไอ จาม มีน้ำมูก หอบง่าย ล่าสุดมีอาการเกร็งด้านขวา ค่อนข้างมาก คุณหมอบอกว่าผมเครียดหนัก พักผ่อนน้อย ต้องถนอมชีวิตมากกว่านี้ 

ขณะที่งานในสมุทรสาครไม่เครียดคงไม่ได้ 

กระทรวงบอกว่าผมทำงานมากเกินไป จะย้ายให้ไปอยู่จังหวัดอื่นที่งานโควิดเบาขึ้น ผมเป็นห่วงชาวบ้าน ก่อนถึงฤดูโยกย้าย ขอผมเป็นพนักพิงให้ชาวบ้านอุ่นใจก่อนว่า เรายังไม่หนีไปไหน พร้อมเผชิญเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน 

 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

• ผู้ว่าฯ สมุทรสาคร ตัดพ้อ “ผมควรลาออกหรือยัง” หลังเจอคอมเมนต์บั่นทอนจิตใจ

• ผู้ว่าฯ สมุทรสาคร แจงปมผู้ติดเชื้อเยอะ ชี้ข้อสงสัยบนความเหนื่อยของทุกคน

• ผู้ว่าฯ สมุทรสาคร มอบเงินจากการเขียนหนังสือ​ 5 แสน ​ให้บุคลากรแพทย์ด่านหน้า

 ผมเกษียณปีหน้าครับ บอกคนใหญ่ในกระทรวง ถึงเหตุผลการย้าย มาจากสุขภาพร่างกายล้วนๆ คำตอบที่ได้ตอนคำสั่งล่าสุด คือ ถึงผมอยากไปสุพรรณบุรี แต่นักการเมืองเขาไม่ยอมรับ(ซึ่งผมไม่รู้ว่าหมายถึงใคร) ผมไปไม่ได้แน่ ส่วนอ่างทอง เป็นจังหวัดเล็กเกินไป ย้ายจากสมุทรสาคร ไปจังหวัดเล็กกว่าคงไม่เหมาะ อืม…อยู่ศรีสะเกษ 22 อำเภอ สมุทรสาคร 3 อำเภอ
ผมเข้าใจอะไรผิดเรื่องเล็กใหญ่แน่เลย 

ไปจังหวัดอื่นก็ลำบาก อยู่สมุทรสาครต่อก็คงไม่ดี คนอยู่ที่นี่ควรจะแข็งแรงกว่าผม ทำงานได้คล่องแคล่วกว่าผม ไม่มีปัญหาด้านสุขภาพเหมือนผม ผมคิดสะระตะในใจว่า ผู้ว่าสุพรรณฯ เป็นกัลยาณมิตรที่ดีของผม ส่วนผู้ว่าอ่างทอง เป็นอดีตเพื่อนร่วมงานที่ดีของผมเช่นกัน ผมคงไม่มีเหตุผลใดจะไปไล่ที่เขา

ผมเคยฝันว่า จะสามารถอยู่รับราชการได้จนถึงเกษียณอายุ เพราะคือจุดหมายปลายทาง ที่ข้าราชการทุกคนปรารถนา แต่วันนี้ ต้องยอมรับว่าเป็นได้แค่ในฝัน สาเหตุหลักมาจากการทุ่มเทให้กับงานมากไป นึกถึงคำของผู้ใหญ่ที่บอกว่า จะหาจังหวัดอื่นที่งานโควิดเบาขึ้น แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หาให้ คำสั่งที่เห็นจึงไม่มีชื่อผมด้วย

หลงคิดมานานว่า การจัดคนลงตำแหน่ง เป็นเรื่องของกระทรวงเป็นหลัก

หรือว่าผมไม่มีสีของสิงห์ใดๆ นอกจากสีกากีของเครื่องแบบ

สีที่ผมพยายามใช้ เดินตามรอยพระบาทในหลวง ร.9 มาตลอดชีวิตการทำงาน

นึกถึงคำของคุณหมอที่บอกหลังเห็นคำสั่งว่า

ผมควรใช้ชีวิตก่อนเกษียณที่สงบกว่านี้ ลาออกเถอะ บ้านเมืองย่อมมีคนมาทำงานได้ อย่าไปห่วงจนเกินตัว

นึกถึงคำของลูกสาวที่ปลอบพ่อว่า พ่อต้องดูสุขภาพและความรู้สึกพ่อเป็นหลัก

พ่ออยู่ในราชการอีกแค่ปีเดียว แต่อยู่ในชีวิตหลังเกษียณอีกหลายปี

พ่อทำงานหนักมาตลอดชีวิต

ปีสุดท้ายของพ่อ น่าจะเลือกให้เหมาะกับสุขภาพพ่อเป็นสำคัญ

มาถึงตรงนี้

คนที่สนิทกัน คงรู้แล้วว่าผมเลือกจะทำยังไง

จู่ ๆ ผมก็นึกถึงคำโบราณที่ว่า

“ยามดีใช้ ยามไข้(ไม่)รักษา”

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ข่าวล่าสุด

ข่าวที่น่าสนใจ