
SHORT CUT
เปิดเกมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ไทย 1.7 ล้านล้านบาท ดันคอนเทนต์-ดนตรี-AI-แฟชั่น-ท่องเที่ยว สู่ตลาดโลก โคราชมีต้นทุนพร้อมต่อยอด ชูผ้าไหมด่านเกวียน-สินค้า GI สร้างมูลค่า 1.2 หมื่นล้าน
ในวันที่การแข่งขันทางเศรษฐกิจไม่ได้วัดกันเพียงว่าใครผลิตสินค้าได้มากกว่า หรือใครขายสินค้าได้ในราคาถูกกว่า แต่กำลังเปลี่ยนไปสู่การแข่งขันด้านความคิดสร้างสรรค์ เทคโนโลยี วัฒนธรรม และทรัพย์สินทางปัญญา ทำให้หลายประเทศหันมาให้ความสำคัญกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative Economy) ในฐานะเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่ที่สามารถเปลี่ยนสิ่งที่มีอยู่ให้กลายเป็นสินค้าและบริการมูลค่าสูง สร้างรายได้และโอกาสทางธุรกิจได้ไกลกว่าตลาดในประเทศ
ประเทศไทยเองกำลังเร่งเครื่องในทิศทางดังกล่าว โดยสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน) หรือ CEA เผยว่า เศรษฐกิจสร้างสรรค์ไทยมีมูลค่าทางเศรษฐกิจประมาณ 1.7 ล้านล้านบาท อ้างอิงข้อมูลจากธนาคารโลก (World Bank) มีแรงงานสร้างสรรค์ 899,915 คน และผู้ประกอบการมากกว่า 95% เป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) สะท้อนว่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์ไม่ได้เป็นเพียงอุตสาหกรรมของคนทำงานศิลปะหรือวงการบันเทิง แต่เป็นระบบเศรษฐกิจที่มีผู้ประกอบการรายย่อยและชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมได้อย่างกว้างขวาง
ขณะที่ข้อมูลที่ CEA นำเสนอในงาน CEA Forum 2026 เมื่อเดือนมกราคม ระบุว่า อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ไทยมีมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจ (GVA) 1.44 ล้านล้านบาท คิดเป็น 8.01% ของ GDP ประเทศ สร้างมูลค่าการส่งออกประมาณ 3.91 แสนล้านบาท และมีผู้ประกอบอาชีพนักสร้างสรรค์ประมาณ 9.8 แสนคน ทั้งนี้ ตัวเลข 1.44 ล้านล้านบาทและ 1.7 ล้านล้านบาทมาจากการอ้างอิงคนละชุดข้อมูลและวิธีประเมิน จึงไม่ควรนำมาเปรียบเทียบว่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์เติบโตขึ้น 2.6 แสนล้านบาทภายในปีเดียว
สำหรับทิศทางการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยในปี 2569 CEA ให้ความสำคัญกับการสร้างเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่ โดยเน้นอุตสาหกรรมที่มีโอกาสสร้างรายได้และแข่งขันในตลาดโลกได้ ได้แก่ คอนเทนต์ ดนตรี โฆษณา สถาปัตยกรรม และการออกแบบ ควบคู่กับการนำเทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและสร้างมูลค่าให้กับธุรกิจ
หนึ่งในกลุ่มที่กำลังเติบโตคือ Creator Economy หรือเศรษฐกิจครีเอเตอร์ ซึ่ง CEA ประเมินว่ามีมูลค่าประมาณ 45,000 ล้านบาท โดยเป็นการสร้างรายได้จากการผลิตเนื้อหา การสื่อสาร การสร้างชุมชนผู้ติดตาม การทำงานร่วมกับแบรนด์ ตลอดจนการต่อยอดผลงานเป็นทรัพย์สินทางปัญญา ขณะเดียวกัน กระแสการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลยังเปิดโอกาสให้ครีเอเตอร์และผู้ประกอบการรายเล็กสามารถเข้าถึงผู้บริโภคในต่างประเทศได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีเงินลงทุนหรือช่องทางจำหน่ายขนาดใหญ่เหมือนในอดีต
อีกกลุ่มที่ประเทศไทยต้องการผลักดันคืออุตสาหกรรมคอนเทนต์ ซึ่งครอบคลุมภาพยนตร์ ซีรีส์ แอนิเมชัน เกม และสื่อดิจิทัล เพราะสามารถสร้างรายได้ได้หลายทาง ตั้งแต่การผลิตและจำหน่ายผลงาน การขายลิขสิทธิ์ การนำคาแรกเตอร์ไปพัฒนาสินค้า ไปจนถึงการส่งออกเนื้อหาไปยังแพลตฟอร์มต่างประเทศ โดย CEA เตรียมผลักดันตลาดซื้อขายผลงานและโครงการคอนเทนต์ระดับนานาชาติผ่าน Thailand International Content IP Expo (TICIP) เพื่อเปิดพื้นที่ให้ผู้ผลิตไทยเชื่อมโยงกับผู้ซื้อและนักลงทุนจากต่างประเทศ
ขณะเดียวกัน อุตสาหกรรมดนตรีก็เป็นอีกหนึ่งเป้าหมายสำคัญ โดย CEA เดินหน้าโครงการ Music Exchange 2026 และ Music Business Lab เพื่อสนับสนุนศิลปินและผู้ประกอบการดนตรีไทยให้เข้าถึงตลาดต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการแสดงสด การจัดเทศกาล การขายลิขสิทธิ์เพลง และการสร้างรายได้จากผลงานบนแพลตฟอร์มออนไลน์ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนความนิยมของศิลปินและวัฒนธรรมดนตรีให้กลายเป็นโอกาสทางธุรกิจ
นอกจากธุรกิจคอนเทนต์และดนตรีแล้ว การออกแบบ แฟชั่น สถาปัตยกรรม และงานฝีมือ ยังเป็นกลุ่มที่มีศักยภาพในการเพิ่มมูลค่าสินค้าไทย โดยเฉพาะการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาผสมผสานกับการออกแบบสมัยใหม่ เปลี่ยนสินค้าที่เคยแข่งขันกันด้วยราคาให้กลายเป็นสินค้าที่มีเอกลักษณ์ มีเรื่องราว และสามารถกำหนดมูลค่าได้สูงขึ้น ส่วนการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ก็กำลังได้รับความสำคัญ เพราะเป็นการสร้างรายได้จากอาหาร วิถีชีวิต ประเพณี งานฝีมือ และอัตลักษณ์ของพื้นที่ ไม่ใช่เพียงการขายสถานที่ท่องเที่ยว
ทั้งนี้ CEA กำหนดกรอบอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ของประเทศไทยไว้ 15 สาขา ครอบคลุมงานฝีมือและหัตถกรรม ดนตรี ศิลปะการแสดง ทัศนศิลป์ ภาพยนตร์ การแพร่ภาพและกระจายเสียง การพิมพ์ ซอฟต์แวร์ การโฆษณา การออกแบบ บริการด้านสถาปัตยกรรม แฟชั่น อาหารไทย การแพทย์แผนไทย และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์มีขอบเขตกว้างกว่าการผลิตงานศิลปะหรือสินค้าเพื่อความบันเทิง แต่ยังเชื่อมโยงกับภาคธุรกิจและบริการหลายประเภท
สำหรับเป้าหมายในปี 2569 CEA วางแผนพัฒนาผู้ประกอบการและนักสร้างสรรค์มืออาชีพมากกว่า 300,000 ราย ผลักดันผลงานทรัพย์สินทางปัญญาใหม่ (New IP) มากกว่า 350 รายการให้สามารถต่อยอดเชิงพาณิชย์ เพิ่มรายได้เฉลี่ยของผู้ประกอบการสร้างสรรค์มากกว่า 30% และผลักดันมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ให้เติบโต 5% พร้อมขยายโครงสร้างพื้นฐานอย่าง New TCDC ใน 20 จังหวัด และโครงการสร้างแบรนด์เมือง Neramyth เพื่อให้แต่ละพื้นที่นำจุดเด่นของตัวเองมาพัฒนาเป็นโอกาสทางเศรษฐกิจ
เมื่อหันกลับมามองที่จังหวัดนครราชสีมา หรือโคราช จะพบว่ามีต้นทุนทางวัฒนธรรมและทรัพยากรท้องถิ่นที่สอดคล้องกับทิศทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศอยู่หลายด้าน โดยเฉพาะงานหัตถกรรม แฟชั่น อาหาร การออกแบบ และการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ ซึ่งสามารถนำมาต่อยอดเป็นสินค้าและบริการมูลค่าสูงได้
ข้อมูลจากกรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ ที่เผยแพร่เมื่อเดือนกันยายน 2569 ระบุว่า นครราชสีมาเป็นจังหวัดที่มีสินค้าได้รับการขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI) มากที่สุดในประเทศไทย จำนวน 12 รายการ จากข้อมูล ณ วันที่ 14 สิงหาคม 2569 ประกอบด้วย เส้นไหมไทยพื้นบ้านอีสาน ผ้าไหมปักธงชัย ผ้าไหมคึมมะอุบัวลาย เครื่องปั้นดินเผาด่านเกวียน ข้าวหอมมะลิทุ่งสัมฤทธิ์ กาแฟวังน้ำเขียว กาแฟดงมะไฟ ไวน์เขาใหญ่ มะขามเทศเพชรโนนไทย ทุเรียนปากช่องเขาใหญ่ น้อยหน่าปากช่องเขาใหญ่ และมะม่วงน้ำดอกไม้สีทองบ้านแฮดขอนแก่น ซึ่งมีพื้นที่ผลิตครอบคลุมอำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา
ที่สำคัญ สินค้า GI ทั้ง 12 รายการของโคราชสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจรวม 12,148 ล้านบาทในปี 2568 ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของสินค้าอัตลักษณ์ท้องถิ่นที่สามารถสร้างรายได้จริง ทั้งจากภาคเกษตร อาหาร หัตถกรรม และผลิตภัณฑ์แปรรูป อย่างไรก็ตาม ตัวเลขนี้เป็นมูลค่าของสินค้า GI เท่านั้น ไม่ใช่มูลค่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์ทั้งหมดของจังหวัด
หากพิจารณาความสอดคล้องกับนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศ จะเห็นว่ากลุ่มผ้าไหมของโคราชมีโอกาสเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมแฟชั่นและการออกแบบ โดยสามารถนำลวดลาย เทคนิคการทอ และภูมิปัญญาของช่างท้องถิ่นมาพัฒนาสู่เสื้อผ้า เครื่องประดับ ของตกแต่งบ้าน และผลิตภัณฑ์ไลฟ์สไตล์ร่วมสมัย ขณะที่เครื่องปั้นดินเผาด่านเกวียนสามารถต่อยอดสู่ธุรกิจงานฝีมือและการออกแบบผลิตภัณฑ์ ตั้งแต่ของตกแต่งบ้าน เฟอร์นิเจอร์ ไปจนถึงงานศิลปะร่วมสมัย ซึ่งจะช่วยเพิ่มมูลค่าจากการขายผลิตภัณฑ์แบบเดิมไปสู่สินค้าที่มีเอกลักษณ์และมีตลาดเฉพาะกลุ่ม
ส่วนกลุ่มอาหารและเกษตรอัตลักษณ์ก็เป็นอีกหนึ่งโอกาสสำคัญ โดยสินค้าอย่างข้าวหอมมะลิทุ่งสัมฤทธิ์ กาแฟวังน้ำเขียว กาแฟดงมะไฟ ไวน์เขาใหญ่ และผลไม้ GI สามารถเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมอาหารไทย การออกแบบบรรจุภัณฑ์ การสร้างแบรนด์ และการพัฒนาสินค้าแปรรูปมูลค่าสูงได้ ขณะเดียวกัน ยังสามารถต่อยอดไปสู่การท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ เช่น การเรียนรู้กระบวนการผลิตกาแฟ การเยี่ยมชมแหล่งผลิตสินค้า การสัมผัสภูมิปัญญาการทอผ้า และการทำกิจกรรมเกี่ยวกับเครื่องปั้นดินเผา เพื่อให้ผู้มาเยือนไม่ได้เพียงซื้อสินค้า แต่ได้เรียนรู้เรื่องราวและอัตลักษณ์ของพื้นที่ด้วย
อีกหนึ่งแนวทางที่น่าสนใจคือการนำเทคโนโลยีดิจิทัลและ AI เข้ามาช่วยผู้ประกอบการท้องถิ่น ทั้งการออกแบบผลิตภัณฑ์ การทำตลาดออนไลน์ การสร้างคอนเทนต์ การแปลภาษา และการเข้าถึงลูกค้าต่างประเทศ ซึ่งสอดคล้องกับทิศทางของ CEA ที่ต้องการยกระดับคนและธุรกิจสร้างสรรค์ให้สามารถใช้เทคโนโลยีเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน
อย่างไรก็ตาม แม้โคราชจะมีสินค้า GI มากที่สุดในประเทศและมีมูลค่าทางเศรษฐกิจรวมกว่า 1.2 หมื่นล้านบาท แต่ยังไม่มีข้อมูลทางการที่เปิดเผยมูลค่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของจังหวัดแยกตามอุตสาหกรรมครบทั้ง 15 สาขา จึงยังไม่สามารถระบุได้ว่าอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ประเภทใดทำรายได้สูงที่สุดของจังหวัด หรือสร้างมูลค่าต่อปีเท่าใด การพัฒนาฐานข้อมูลผู้ประกอบการ รายได้ การจ้างงาน และมูลค่าเพิ่มของแต่ละสาขาจึงเป็นโจทย์สำคัญที่จะทำให้โคราชเห็นโอกาสและกำหนดทิศทางการพัฒนาได้อย่างตรงจุด
ท้ายที่สุด เศรษฐกิจสร้างสรรค์ไม่ใช่การสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาทั้งหมด แต่คือการมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ แล้วนำความคิด เทคโนโลยี และการออกแบบเข้ามาเปลี่ยนให้เป็นโอกาสทางธุรกิจ สำหรับโคราช ผ้าไหมที่เคยเป็นภูมิปัญญาของชุมชน เครื่องปั้นดินเผาที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น หรือกาแฟและผลไม้ที่เติบโตจากเอกลักษณ์ของพื้นที่ ล้วนมีโอกาสก้าวไปไกลกว่าการเป็นของดีประจำจังหวัด เพราะในวันที่โลกพร้อมจ่ายให้กับสินค้าที่มีเรื่องราวและคุณค่า โจทย์ของโคราชจึงไม่ใช่แค่ทำอย่างไรให้ขายของดีได้มากขึ้น แต่ต้องทำอย่างไรให้ของดีเหล่านี้กลายเป็นแบรนด์ที่คนทั้งโลกจดจำได้
ชวนคุณมาสัมผัส “โคราช” ในมุมที่คุณอาจยังไม่เคยเห็นได้ใน K-BATTLE International Street Culture Festival 2026 ตั้งแต่ 20-29 พฤศจิกายนนี้ ทั่วเมืองโคราช K-Battle Thailand
📅 20–29 พฤศจิกายน 2569
📍 สุรนารีสแควร์ (ลานย่าโม) และอีก 6 จุดทั่วจังหวัดนครราชสีมา ดูน้อยลง
#เศรษฐกิจสร้างสรรค์ #นครราชสีมา #CreativeEconomy #อวดมืองโคราช