'คนรุ่นใหม่' แก่ไว เสี่ยงเป็น 'มะเร็ง' เร็วขึ้นตั้งแต่อายุยังน้อย

ที่ผ่านมาบางคนอาจมองว่าโรคร้ายอย่าง 'มะเร็ง' มักเกิดขึ้นในผู้สูงอายุเป็นหลัก แต่เมื่อไม่นานมานี้ข้อมูลจาก DW ระบุว่า มีทีมนักวิจัยเริ่มสังเกตว่า พบมะเร็งบางชนิดที่มักสัมพันธ์กับผู้สูงอายุ ในกลุ่มคนอายุน้อยบ่อยขึ้น งานวิจัยใหม่ชี้ว่านี่อาจเป็นเพราะคนรุ่นใหม่มีภาวะ “แก่เร็วขึ้น” เมื่อเทียบกับรุ่นพ่อแม่หรือปู่ย่าตายาย

ซูซานนา มีอายุเพียง 28 ปี ตอนที่เธอได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ส่วนอันเดรป่วยเป็นมะเร็งปอดขณะมีอายุเพียง 34 ปี ทั้งคู่ใช้โซเชียลมีเดียเป็นพื้นที่แบ่งปันเรื่องราวการต่อสู้กับโรคร้าย และกรณีของพวกเขาก็อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกทางการแพทย์อีกต่อไป

ศูนย์วิจัยมะเร็งแห่งประเทศเยอรมนี รายงานว่า 'มะเร็งระบบทางเดินอาหาร' ในกลุ่มผู้ป่วยอายุ 20 - 39 ปี มีจำนวนพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด ในสหรัฐอเมริกา นักวิจัยก็พบแนวโน้มที่คล้ายกัน โดยมีสัดส่วนผู้ป่วยที่สูงกว่าในเยอรมนีด้วย นอกจากนี้ “คนรุ่นใหม่” ยังได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งชนิดอื่นๆ เพิ่มขึ้น เช่น มะเร็งไขกระดูก หรือมะเร็งมดลูก

โดยปกติแล้วมะเร็งมักถูกมองว่าเป็นโรคที่สัมพันธ์กับอายุ จากข้อมูลขององค์กรช่วยเหลือผู้ป่วยมะเร็งในเยอรมนี (German Cancer Aid) อายุเฉลี่ยของผู้ชายและผู้หญิงที่ตรวจพบมะเร็งจะอยู่ที่ประมาณ 69 ปี เซลล์มะเร็งเกิดขึ้นเมื่อรหัสพันธุกรรมบางส่วนเกิดการกลายพันธุ์และไม่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้ ยิ่งเราอายุมากขึ้น ระบบการซ่อมแซมของร่างกายก็ยิ่งทำงานได้แย่ลง

ช่องว่างระหว่าง 'อายุตามปฏิทิน' กับ 'อายุทางชีวภาพ' กว้างขึ้น

งานวิจัยจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา พบความเชื่อมโยงที่ช่วยอธิบายว่าทำไมคนอายุต่ำกว่า 50 ปีถึงป่วยเป็นมะเร็งในระยะเริ่มต้นเพิ่มขึ้น สาเหตุก็คือคนรุ่นใหม่มีช่องว่างระหว่างอายุทางชีวภาพ กับอายุตามปฏิทินที่กว้างขึ้น หรือสรุปสั้นๆ คือ พวกเขากำลังแก่เร็วขึ้นนั่นเอง

ขณะที่อายุตามปฏิทินนับจากจำนวนปีที่ผ่านไปนับตั้งแต่เกิด แต่อายุทางชีวภาพจะอธิบายถึงระดับความเสื่อมโทรมของร่างกายตามการสะสมความเสียหายในระดับเซลล์ โดยอวัยวะและเนื้อเยื่อแต่ละส่วนสามารถแก่ตัวด้วยความเร็วที่ไม่เท่ากัน กล่าวคือ ตับ หัวใจ และสมองของคนคนเดียวกันอาจมีอายุทางชีวภาพที่ต่างกัน และอาจต่างจากอายุจริงตามปฏิทินด้วย

รอน ยาคิโมวิช แพทย์อายุรศาสตร์และอายุรแพทย์โรคเลือดแห่งโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคโลญจน์ และหัวหน้ากลุ่มวิจัยชีววิทยาการแก่ชราจากสถาบันแมกซ์พลังค์ อธิบายว่างานวิจัยฉบับล่าสุดนี้ได้สร้างความเชื่อมโยงระหว่างช่องว่างของอายุทางชีวภาพที่เพิ่มขึ้นในคนรุ่นใหม่ กับความเสี่ยงมะเร็งในระยะเริ่มต้นเป็นครั้งแรก

อย่างไรก็ตาม รอน เตือนว่า “อย่าลืมว่านี่คือการศึกษาเชิงสหสัมพันธ์" ซึ่งคำว่า สหสัมพันธ์ หมายถึงสองสิ่งเกิดขึ้นพร้อมกันจนดูเหมือนเกี่ยวข้องกัน แต่ไม่ได้พิสูจน์ความเป็นเหตุเป็นผลที่ปัจจัยหนึ่งไปทำให้เกิดอีกปัจจัยหนึ่ง แม้ผลลัพธ์จะให้เบาะแสบางอย่างที่ดูสมเหตุสมผล แต่นักวิจัยก็ทราบดีอยู่แล้วว่า มีความเชื่อมโยงระหว่างอายุทางชีวภาพกับความเสี่ยงในการเกิดมะเร็ง

DNA สารเครื่องหมายในเลือด เทโลเมียร์ และวิธีวัดอายุทางชีวภาพ

การวัด 'อายุทางชีวภาพ' ของคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย การคำนวณต้องใช้อัปสราพารามิเตอร์หลายตัวและไม่มีการตรวจวัดตัวเดียวที่แม่นยำที่สุด แต่จะใช้การตรวจแบบเหนือพันธุกรรม เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของลำดับ DNA, การประเมินค่าสารเคมีในเลือด และการวัดความยาวของ 'เทโลเมียร์' ซึ่งเป็นลำดับ DNA ซ้ำๆ ที่อยู่ส่วนปลายของโครโมโซมที่ทำหน้าที่เหมือนหมวกกันชน

นอกจากนี้ยังมีการทดสอบทางสรีรวิทยา เพื่อติดตามการทำงานของร่างกายและอวัยวะต่างๆ รวมถึงการประเมินด้านระบบประสาทและการรับรู้

คณะผู้วิจัยในงานวิจัยนี้ได้นำเทคนิคการวัดที่หลากหลายเหล่านี้มารวมกัน เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลของประชาชนมากกว่า 150,000 คนจาก UK Biobank (ฐานข้อมูลชีวมิติของสหราชอาณาจักร) พวกเขาพบว่า คนที่เกิดระหว่างปี 1965 - 1974 มีช่องว่างระหว่างอายุตามปฏิทินกับอายุทางชีวภาพสูงกว่าคนที่เกิดระหว่างปี 1950 - 1954 อย่างมีนัยสำคัญ และยิ่งกลุ่มประชากรที่ทำการศึกษามีอายุน้อยลง ช่องว่างนั้นก็ยิ่งขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ

การสำรวจในประชากรสหรัฐฯ กว่า 10,000 คน ยังพบส่วนเบี่ยงเบนของอายุที่สูงยิ่งขึ้นในกลุ่มคนที่เกิดระหว่างปี 1990 - 1999 เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่เกิดระหว่างปี 1965 - 1969

โดยคณะผู้วิจัยได้ระบุเอาไว้ว่า ในออสเตรเลีย แคนาดา สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา คนที่เกิดในทศวรรษ 1990 เผชิญความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ในระยะเริ่มต้นสูงกว่าคนที่เกิดในทศวรรษ 1960 อย่างน้อย 4 เท่า

เราปรับปรุงอายุทางชีวภาพของตัวเองได้ไหม?

ในอดีตเราเคยเชื่อว่าการไลฟ์สไตล์ที่ดีสามารถส่งผลต่ออายุทางชีวภาพได้ประมาณ 75% - 90% แต่ปัจจุบันเรารู้แล้วว่าไม่จริง รอนอธิบายว่า “เราสามารถส่งผลกระทบต่อมันได้ประมาณ 50% ส่วนอีก 50% ถูกกำหนดไว้แล้วทางพันธุกรรม”

เพื่อช่วยชะลอกระบวนการแก่ชรา สิ่งที่สามารถทำได้เลยก็คือ การปรับเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ตามมาตรฐานทั่วไป เช่น การออกกำลังกายสม่ำเสมอ รับประทานอาหารที่มีโภชนาการสมดุล นอนหลับให้เพียงพอ และหลีกเลี่ยงยาเสพติดรวมถึงแอลกอฮอล์ นอกจากนี้คุณค่าของการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม

แม้ว่าการอธิบายว่าทำไมคนรุ่นใหม่ถึงแก่เร็วขึ้นในระดับชีววิทยากว่ารุ่นก่อนๆ ยังทำได้ยาก แต่ก็มีสมมติฐานบางอย่างอยู่ ถันเวย หยวน (Tanwei Yuan) นักระบาดวิทยาจากแผนกระบาดวิทยาคลินิกและการวิจัยการแก่ชราแห่ง DKFZ ในไฮเดลเบิร์ก อธิบายว่าคนรุ่นใหม่เริ่มเผชิญกับภาวะอ้วนเร็วขึ้นและยาวนานขึ้น

นอกจากนี้ยังมีปัจจัยสนับสนุนอื่นๆ อีก ได้แก่ พฤติกรรมที่ค่อนข้างนิ่งเฉยไม่ค่อยขยับร่างกาย และคุณภาพการนอนหลับที่แย่ลงจากการใช้เวลาอยู่หน้าจอนานเกินไป ถันเวยกล่าวว่างานวิจัยฉบับนี้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่า ซึ่งช่วยยืนยันสมมติฐานที่นักวิจัยมะเร็งตั้งไว้มานาน พร้อมเน้นย้ำถึงคุณค่าของการมีไลฟ์สไตล์ที่ช่วยให้สุขภาพดีเพื่อช่วยลดความเสี่ยงมะเร็งระยะเริ่มต้น

แม้ว่าจะมีการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องอายุทางชีวภาพที่เป็นตัวแปรสำคัญของความเสี่ยงการเกิดมะเร็งออกมาให้เราได้ศึกษากันในเบื้องต้น แต่ว่าในปัจจุบันนี้หมอทั่วไปยังไม่สามารถตรวจอายุทางชีวภาพให้กับเราได้

การวัดอายุทางชีวภาพของบุคคล ยังคงเป็นหัวข้อในการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน แต่ยังไม่ใช่การตรวจจริงทั่วไปในการรักษาพยาบาลทั่วไป

อย่างไรก็ตามงานวิจัยฉบับนี้ในภาพรวมถือว่ามีคุณค่าเป็นอย่างมาก เพราะมันไม่ได้แค่ชี้ทางสว่างสำหรับงานวิจัยในอนาคตเท่านั้น แต่ยังช่วยทำให้คนทั่วไปเริ่มหันมาใส่ใจสุขภาพของตัวเองกันมากขึ้น โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ โดยการเริ่มปรับพฤติกรรมของตัวเองทีละน้อย เพื่อไม่ให้ร่างกายแก่เร็วเกินไปและไม่ต้องเสี่ยงกับการเป็นโรคร้ายอย่างมะเร็งนั่นเอง

ที่มา : DW