ความปลอดภัยของผู้หญิงอยู่ที่ไหน? กรณี 'คริสติน กุลสตรี' ถูกกู้ภัยล่วงละเมิด

จากเหตุการณ์ 'คริสติน กุลสตรี มิชารัลสกี้' นางแบบและนักแสดงสาวได้ออกมาเผยประสบการณ์สุดสะเทือนใจผ่านอินสตาแกรมส่วนตัวว่า 

"วันนี้คริสมีเหตุฉุกเฉินด้านสุขภาพ และถูกนําตัวส่งโรงพยาบาล ในช่วงเวลาที่คริสอยู่ในสภาพที่เปราะบางอย่างมาก ไม่สามารถขยับตัวหรือปกป้องตัวเองได้ คริสถูกล่วงละเมิดทางเพศ นี่เป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับใครก็ตาม ตอนนี้คริสกําลังรวบรวมข้อมูล และกําลังพิจารณาดำเนินการทางกฎหมาย หากใครมีข้อมูลหรือสามารถให้ความช่วยเหลือ ในเรื่องนี้ คริสจะขอบคุณอย่างมาก ขอขอบคุณทุกคนที่สละเวลาอ่าน และคริสตั้งใจจะใช้พื้นที่ของตัวเองตรงนี้ ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุด"

และยังได้ระบุอีกว่า เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในห้องของตนเอง เมื่อเจ้าหน้าที่กู้ภัยมาถึงที่พัก ในขณะที่คริสตินอยู่ในสภาวะที่เปราะบางที่สุดทางร่างกาย ขยับตัวไม่ได้ และต้องการการปฐมพยาบาลอย่างเร่งด่วน เธอกลับถูกเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวล่วงละเมิดทางเพศภายในห้องนอนของเธอเอง และจำเป็นต้องแกล้งหลับ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้น และยังระบุอีกว่ากู้ภัยคนนั้นหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายภาพของเธอในสภาพเปลือเอาไว้

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล แพทย์ยืนยันชัดเจนว่าการปฐมพยาบาลหรือการเช็กอาการไม่มีความจำเป็นต้องจับหน้าอกหรืออวัยวะเพศ ในขณะเดียวกัน คริสตินได้เดินหน้าแจ้งความทันทีและยืนยันว่าจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด และยังทิ้งท้ายว่า สังคมมักมีค่านิยมบีบให้ผู้หญิงต้องระวังเรื่องการแต่งตัวโป๊ แต่ในกรณีของเธอที่แต่งตัวมิดชิด แต่ก็ยังถูกล่วงละเมิดทางเพศ

คำถามจากสังคม ความปลอดภัยของผู้หญิงอยู่ตรงไหน?

จากเหตุการณ์ของคริสติน ทำให้สังคมต่างออกมาตั้งคำถามว่า ในขณะที่อยู่ในสภาวะไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ แต่งตัวมิดชิด และอยู่ในห้องพักของตัวเอง อีกทั้งผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือก็เป็นกู้ภัย แต่กลับถูกล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อเจ้าหน้าที่ที่ประชาชนควรไว้ใจกลับกลายเป็นผู้ก่ออาชญากรรมทำให้เกิดความกังวลว่า หากเกิดเหตุฉุกเฉินกับผู้หญิงที่พักอาศัยเพียงลำพังในอนาคต จะยังสามารถเชื่อใจระบบการช่วยเหลือเหล่านี้ได้มากน้อยเพียงใด

และคำถามที่ตามมาาคือ หากผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บ้านตามลำพังและเกิดเหตุฉุกเฉินถึงขั้นวิกฤต เธอจะต้องชั่งน้ำหนักระหว่าง 'ความตายจากอาการป่วย' กับ 'ความเสี่ยงที่จะถูกล่วงละเมิดจากคนมาช่วย' อย่างนั้นหรือ? นี่คือความล้มเหลวในการคัดกรองบุคลากรของระบบที่ควรเป็นที่พึ่งพิงสุดท้ายของประชาชน

ช่องโหว่ของการคัดกรอง ใครๆ ก็ใส่ชุดกู้ภัยได้?

เหตุการณ์ในครั้งนี้นำไปสู่การตั้งคำถามของสังคมที่สำคัญอีกหนึ่งอย่าง คือ มาตรฐานการคัดเลือกบุคคลากร เราไม่ปฏิเสธว่า อาสาสมัครกู้ภัยหลายหมื่นคนทั่วประเทศคือผู้ปิดทองหลังพระที่ทำงานด้วยความเสียสละ แต่ความเสียสละนั้นจะต้องไม่ถูกนำมาใช้เป็น ‘ข้ออ้าง’ ในการละเลยการสร้างมาตรฐานวิชาชีพ สังคมจึงมีสิทธิ์ตั้งคำถามถึงกระบวนการจัดการ ระบบคัดกรองบุคลากร มูลนิธิหรือหน่วยงานต้นสังกัด มีการตรวจสอบประวัติอาชญากรรม ประวัติพฤติกรรมย้อนหลัง และการประเมินสภาวะทางจิตใจ  ก่อนรับอาสาสมัครเข้ามาปฏิบัติงานหรือไม่?

หรือระเบียบปฏิบัติที่ชัดเจน ระบบการแพทย์ฉุกเฉินควรมีกฎระเบียบที่เคร่งครัด เช่น การบังคับให้มีเจ้าหน้าที่อย่างน้อย 2 คนเสมอในการเข้าถึงตัวผู้ป่วย รวมไปถึงความพร้อมในการช่วยเหลือ การที่เจ้าหน้าที่ไปถึงหน้างานโดยไม่มีอุปกรณ์ปฐมพยาบาล สะท้อนถึงการขาดความพร้อมและมาตรฐานในการกู้ชีพ ซึ่งอาจส่งผลเสียต่อชีวิตของผู้ป่วยในกรณีฉุกเฉินจริงๆ

กรณีของคริสตินที่สะท้อนให้เห็นว่า ความไว้เนื้อเชื่อใจที่เรามอบให้กับ คำว่า 'จิตอาสา' กำลังมีช่องโหว่ขนาดใหญ่ให้ผู้ไม่หวังดีฉวยโอกาส 

ขณะเดียวกัน เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2569 เวลา 11.45  คริสตินได้เดินทางเข้าพบพนักงานสอบสวนเพื่อนำหลักฐานชุดนอนที่สวมใส่ในวันเกิดเหตุมาให้เจ้าหน้าที่ และยืนยันว่า สิ่งที่ตนเองโพสต์ไปเป็นเรื่องจริงทั้งหมด