ภัยเงียบ! 'ติดเกม-กินไม่หยุด' พฤติกรรมประจำวัน กลไกคล้ายคล้ายติดสุรา-ติดยา
ผลการศึกษานานาชาติจากมหาวิทยาลัยฟลินเดอร์สพบว่า พฤติกรรมติดเกมและกินไม่หยุด มีลักษณะหลายอย่างคล้ายกับการติดสุราและยาเสพติด โรคติดเกมมีความคล้ายคลึงกับโรคติดการพนันถึงร้อยละ 98.9 โดยมีปัจจัยเสี่ยง สัญญาณเตือน และลักษณะพื้นฐานร่วมกัน
SHORT CUT
- ผลการศึกษานานาชาติจากมหาวิทยาลัยฟลินเดอร์สพบว่า พฤติกรรมติดเกมและกินไม่หยุดมีลักษณะหลายอย่างคล้ายกับการติดสุราและยาเสพติด
- งานวิจัยชี้ว่าโรคติดเกมมีความคล้ายคลึงกับโรคติดการพนันถึงร้อยละ 98.9 โดยมีปัจจัยเสี่ยง สัญญาณเตือน และลักษณะพื้นฐานร่วมกัน
- การค้นพบนี้เป็นหลักฐานใหม่ว่าภาวะเสพติดไม่ได้จำกัดอยู่แค่สารเสพติดและการพนัน แต่ยังรวมถึงพฤติกรรมในชีวิตประจำวันที่แก้ไขได้ยากกว่า
ผลการศึกษานานาชาติจากมหาวิทยาลัยฟลินเดอร์สพบว่า พฤติกรรมติดเกมและกินไม่หยุด มีลักษณะหลายอย่างคล้ายกับการติดสุราและยาเสพติด โรคติดเกมมีความคล้ายคลึงกับโรคติดการพนันถึงร้อยละ 98.9 โดยมีปัจจัยเสี่ยง สัญญาณเตือน และลักษณะพื้นฐานร่วมกัน
วันที่ 8 ต.ค. 2569 มหาวิทยาลัยฟลินเดอร์สของออสเตรเลียเปิดเผยผลการศึกษาระดับนานาชาติ ซึ่งระบุว่าพฤติกรรมในชีวิตประจำวันบางอย่าง เช่น เล่นเกมมากเกินไป รับประทานอาหารมากเกินไป และเสพติดกิจกรรมทางเพศ อาจมีลักษณะเฉพาะหลายประการที่คล้ายคลึงกับการเสพติดแอลกอฮอล์ และยาเสพติด
คณะนักวิจัยพบว่าโรคติดเกมมีความคล้ายคลึงกับโรคติดการพนันถึงร้อยละ 98.9 โดยมีปัจจัยเสี่ยง สัญญาณเตือน และลักษณะเฉพาะพื้นฐานร่วมกันหลายประการ ส่วนโรคกินไม่หยุดและโรคเสพติดกิจกรรมทางเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกันอย่างมาก
การศึกษาครั้งนี้ได้ตรวจสอบงานทบทวนวรรณกรรม และการวิเคราะห์เกือบ 250 ฉบับ ซึ่งเปรียบเทียบโรคติดการพนันกับโรคติดแอลกอฮอล์และพฤติกรรมเสพติด 6 ประเภท นำสู่หลักฐานใหม่ที่ว่าภาวะเสพติดไม่ได้จำกัดอยู่เพียงสารเสพติดและการพนัน โดยพฤติกรรมในชีวิตประจำวัน เช่น เล่นเกม รับประทาน และซื้อของอาจสร้างรูปแบบที่ระบุและแก้ไขได้ยากขึ้น
คณะนักวิจัยได้เปรียบเทียบความผิดปกติต่างๆ โดยพิจารณาจาก 75 ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะเสพติด ทั้งสุขภาพจิต ลักษณะนิสัย การควบคุมอารมณ์ กระบวนการคิด และการทำงานของสมอง นำสู่การค้นพบว่ามีความคล้ายคลึงกันอย่างเห็นได้ชัดในหลายภาวะความผิดปกติ
ทั้งนี้ การยอมรับและเข้าใจภาวะพฤติกรรมเสพติดได้ดียิ่งขึ้นอาจช่วยลดการตีตรา ยกระดับการเข้าถึงการดูแลรักษา และช่วยให้ผู้คนได้รับความช่วยเหลือก่อนเกิดผลกระทบรุนแรงขึ้นมา