
หลายคนชอบซื้อแผ่นซับเสียงรังไข่มาติดห้องเพื่อดูดซับเสียง แต่รู้ไหมว่าอันตรายกว่าที่คิด มันติดไฟง่ายมาก หากวัสดุไม่มีคุณภาพพอและอาจนำไปสู่อัคคีภัยอันตรายได้
จากโศกนาฎกรรมไฟไหม้โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว ได้มีการพูดถึงตัวเร่งที่ทำให้เพลิงลุกลามเหนือเพดานอย่างรวดเร็วในเวลาไม่กี่วินาที และสร้างควันพิษหนาทึบจนเกิดเหตุความสูญเสียครั้งใหญ่ คือ แผ่นโฟมซับเสียง สีดำทรวงรังไข่ที่หลายคนคุ้นตา และมักนิยมซื้อมาติดห้องซ้อมดนตรี ห้องสตรีมเกม หรือร้านอาหารคาราโอเกะเพื่อลดเสียงสะท้อน
แม้ความความประมาทหลักของเรื่องนี้คือ ช่องทางหนีไฟที่มีน้อยเกินไปสำหรับการอพยพ แต่อีกเรื่องหนึ่งที่อยากให้ผู้ประกอบการและผู้คนทั่วไปที่ชอบใช้แผ่นซับเสียง โปรดรู้หรือศึกษาไว้สักหน่อยว่าวัสดุราคาถูกที่เราซื้อมาติดห้องนั้น ปลอดภัยแค่ไหน?
โฟมซับเสียงส่วนใหญ่ในท้องตลอด ผลิตมาจากโฟมโพลียูรีเทน (Polyurethane Foam หรือ PU Faom) ซึ่งเป็นพลาสติกโพลิเมอร์ในกลุ่มเดียวกันเป๊ะกับ ‘สกุชชี่’ นุ่มนิ่มที่เด็กชอบบีบเล่น นอกจากนี้ ยังเป็นโฟมชนิดเดียวกันกับ โซฟา ฟองน้ำล้างจาน รวมถึงที่นอนเมมโมรี่โฟมด้วย
สารตั้งต้นของมันเกิดจากปฏิริยาเคมีระหว่างสารโพลีออล (Polyols) และไอโซไซยาเนต (Isocyanates) ซึ่งเป็นอนุพันธ์ที่ได้จากการกลั่นน้ำมันดิบ แต่ออกแบบมาให้โครงสร้างต่างกัน โดยสกุชชี่จะมีความหนาแน่นสูงเพื่อให้นุ่มหนึบคืนตัวช้า ส่วนโฟมซับเสียงจะถูกทำให้มีรูพรุนเปิด เพื่อดักจับคลื่นเสียงไม่ให้สะท้อน
โฟมพียูที่วางขายทั่วไปตามท้องตลาดมักเป็น เกรดธรรมดา (Non-Fire Retardant) ซึ่งเปรียบเสมือน ‘น้ำมันดิบก้อน’ ที่แปะอยู่บนผนัง ความอันตรายของมันถูกจัดหมวดหมู่ไว้โดย สมาคมป้องกันอัคคีภัยแห่งชาติสหรัฐฯ (NFPA) ดังนี้
ในมิติของสิ่งแวดล้อม โฟมพียูสร้างรอยเท้าสิ่งแวดล้อมไว้ได้สูงมาก ตามรายงานขององค์การปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ (EPA)
มีสิ! ปัจจุบันมีวัสดุอะคูสติกส์ยุคใหม่ที่ประสิทธิภาพดี ปลอดภัย และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าโฟมพียู ตามแนวคิดสถาปัตยกรรมสีเขียวที่ได้รับการรับรองจากมาตรฐานอาคารเขียวสากล เช่น LEED (Leedership in Energy and Environmental Design)
ดังนั้น ก่อนติดตั้งแผ่นซับเสียงในห้อง ลองศึกษาและเลือกใช้วัสดุที่ดี ปลอดภัยต่ออัคคีภัย ถ้าเลือกที่ย่อยสลายได้ง่ายกว่าโฟมก็จะดีมากเลย